Ιωάννα Αλεξιάδη Homo Educandus Αγωγή

 

Έπαινος Ποίησης Λυκείου

 

Ψάχνοντας τα χρώματα στο μαύρο

 

Μια καταιγίδα κατασκευασμένη από τον άνθρωπο

Μια μπόρα που ξέσπασε απρόσμενα

Αστραπές που σκορπούν την απελπισία στη γη,

αντί να φωτίζουν τον ουρανό,

προοιωνίζοντας το σκοτάδι, τον τρόμο, τον θάνατο

 

Δηλητηριασμένα μυαλά με ημερομηνία λήξης

γεννούν τον θυμό, τον πόνο, την εκδίκηση

Κουφάρια ζωντανών ανθρώπων

δίπλα στο αιματοβαμμένο περιστέρι

Λάβαρα ασήκωτα, ψυχές ακρωτηριασμένες

 

Το τοπίο βουβό

Ένας πατέρας με κενό, απαθές βλέμμα

Μια μάνα που ουρλιάζει υπόκωφα

Ένα παιδί που δεν καταλαβαίνει το γιατί

Η λέξη «σπίτι» μετατρέπεται σε μια απλή ανάμνηση

 

Λουλούδια ξεριζωμένα βάρβαρα

Η ευτυχία καμένη στη πυρά του εγωισμού και του συμφέροντος

Η πόλη άδεια

Τα πρόσωπα εξαφανισμένα

Και εγώ συνεχίζω ανίδεη τη ζωή μου

 

Χρειάζομαι μια σκέψη να ακολουθώ,

μια ώθηση να πειστώ ότι αυτός δεν είναι ο κόσμος μας

Ψάχνω ένα χρώμα να ζωγραφίσω την ελπίδα!