Έπαινος Ποίησης Λυκείου
Ύψωσε τις λέξεις
Όταν μπουχτίσεις από την απανθρωπιά
Μην ψάξεις άλλο για φταίχτη
Αναζήτησε την αυτοτέλεια των πράξεών σου
Ύψωσε τις λέξεις όχι τη φωνή
Χτυπήματα απανωτά από μια επιβλητική
πανοπλία
Που πίσω της δεν κρύβεται τίποτε άλλο παρά η
βουλιμία
Χωρίς όρια, δίχως φραγμούς
Τα φώτα της νύχτας τρεμοπαίζουν
Δεν σε κρατούν ασφαλή, φωνάζουν όλα είναι
εφήμερα
Ύψωσε τις λέξεις όχι τη φωνή
Αν ψάχνεις τρόπο διαφυγής, μείνε
Αλλιώς το τερατόμορφο πρόσωπό σου πλύνε
Επέλεξες ξένος να ‘σαι στον κόσμο αυτόν
Όταν τα δάκρυα θα χαράσσουν το πρόσωπό σου σαν
ουλές
Μην σωπάσεις
Κόπιασε. Κόπιασε ακόμη και για όνειρα σκιώδη
Σαν φακίρης στα καρφιά έμαθες να μην πονάς
Κι όμως ματώνεις…
Σπάσε τα δεσμά
Όταν εκλείψουν οι άνθρωποι
Αφήσεις να θαφτεί στο χώμα ο εγωκεντρισμός
Ίσως πάψεις να είσαι ξένος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου