Γεωργία Παπαχρήστου Εκπαιδευτήρια Απόστολος Παύλος

 

1^ος  ΕΠΑΙΝΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ (ΓΥΜΝΑΣΙΟ) 

Ο χορός της νυχτικιάς

Ψιθυρίζω στα κρυφά  στο φεγγάρι κάθε βράδυ 

και του λέω για εκείνη και το κάθε της ψεγάδι

 

Του μιλώ για τη γιαγιά, για τ` αχτένιστα μαλλιά της,

για τα μάτια τα μελιά, τα κρυμμένα δάκρυά της

 

Πως την είδα μια φορά να θυμάται τα παλιά της,

για τα χρόνια τα χρυσά μες στην άσπρη νυχτικιά της 

 

Να χορεύει μοναχιά και να τρέμει η σιωπή της

και ένα δάκρυ να κυλά σαν να καίγεται η ψυχή της

 

Αναμνήσεις νοσταλγεί φυλαγμένες στην καρδιά της

τα όνειρά της αγκαλιά και τα νιάτα ολόδικά της 

 

Να γυρνά εδώ και `κεί, να ξεχνά τα βάσανά της

γελαστά να τραγουδά στο βελούδο φόρεμά της 

 

Και να, είναι τώρα εδώ, με ένα βαλς για συντροφιά της

Να, χορεύει σιωπηλά μες στην άσπρη νυχτικιά της

 

Βουρκωμένη την κοιτώ να ξεσπάει στον καημό της

στο σκοτάδι στη νυχτιά ψάχνοντας τον εαυτό της 

 

Στη σελήνη στα κλεφτά μίλησα μια βραδιά

και της είπα μυστικά για την άσπρη νυχτικιά