3ο ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ (ΓΥΜΝΑΣΙΟ)
Αστερόσκονη στο σκοτάδι
Κοίταξέ με. Άκουσέ με
Ρίξε μια ματιά προς τα ‘δω.
Μη μαγνητίζεσαι από τη σπίθα των λαμπιονιών.
Μια ψεύτικη είναι σπίθα φωτός
Που σε εξορίζει από την πραγματικότητα.
Ρίξε μια ματιά σ’ αυτού του κόσμου τη γωνιά.
Άνθρωποι βαδίζουν προς το Φως
Αφήνοντας πίσω έναν κόσμο οδυνηρό.
Έναν κόσμο που βόμβες ηχούν
Και άνθρωποι τα θύματα τους θρηνούν.
Παιδιά με σπασμένα φτερά
Και όνειρα σκορπισμένα
Στ` ουρανού την αγκαλιά
Έχοντας πάντα στην καρδιά
Της ελπίδας τη συντροφιά.
Όνειρα μικρά, όνειρα μεγάλα
Όνειρα παιδιών
Μικροί κόκκοι μέσα στον άνεμο
Περιπλανιούνται στον γαλαξία
Και γίνονται κι αυτά αστέρια.
Αστέρια φωτεινά
Μα πάνω απ’ όλα αληθινά!
Φωτίζουν τον κόσμο τον σκοτεινό
Κι ανοίγουν
Τον δρόμο τον λυτρωτικό
Ένα τέτοιο όνειρο
Είμαι κι εγώ
Που λαχταρώ
Στο άμεσο μέλλον
Να γίνω αληθινό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου