2ος ΕΠΑΙΝΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ (ΛΥΚΕΙΟ)
Είναι χρέος
μας να κρύβο τον πόνο.
Δεν
επιτρέπεται να δείχνουμε την αδυναμία και τα βάσανα.
Μόλις διαβούμε
την εξώπορτα,
με επιτυχία
οφείλουμε να μπούμε στον ρόλο μας.
Άνθρωποι δίχως
προβλήματα, σκοτούρες, στεναχώριες.
Με το πλαστό
χαμόγελο
θα
αντιμετωπίσουμε την καθημερινότητα.
Επιβάλλεται!
Τι κι αν το
παράπονο σε πνίγει, σου τρώει τα σωθικά,
τι και αν ο
καημός είναι βάρος στο στήθος,
τί κι αν το
δάκρυ σου κυλά
σαν κρύσταλλο
σπασμένο σου γδέρνει το μάγουλο,
η κραυγή
αποσιωπάται.
Μην τυχόν και
διαταράξει τους υπόλοιπους.
Οι έννοιες σου
είναι ασήμαντες, επουσιώδεις
η λύπη σου
είναι κούφια, κάλπικη!
Ο ρόλος δεν τα
περιέχει όλα αυτά.
Απαγορεύονται.
Βάλε λοιπόν το
σώμα σου στο καλούπι που του αντιστοιχεί.
Χωράει, δεν
χωρά, θα φοβηθεί να ξεχειλίσει...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου