Τζάανβι Αχίρ Γενικό Λύκειο Βέλου

 

2^ο Βραβείο Ποίησης Λυκείου

Μέσα στις νότες

 

Μια ανεπαίσθητη κίνηση στον αέρα και η μουσική αρχίζει.

Το δωμάτιο ανθίζει, το ταβάνι γίνεται ουρανός.

Οι τοίχοι λιώνουν σαν χιόνι που ο ήλιος αγγίζει.

Κι εγώ υψώνομαι  πάνω από τον χρόνο σαν άνεμος χρυσός.

 

Δεν με ορίζουν  οι βαθμοί  ούτε οι πόρτες οι κλειστές.

Είμαι ανάσα που βρίσκει ελπίδες κρυφές.

Τρία λεπτά που οι νότες αυτές

γίνονται  οι μόνες μου βόλτες

σε κήπους  αθέατους, σε θάλασσες φωτεινές.

 

Κλείνω τα μάτια κι ο χρόνος παγώνει.

Δεν υπάρχει αύριο, ούτε χθες.

Μέσα στις νότες, εκεί χτίζω κάστρα από φως

εκεί όπου το φως νικάει τις πιο βαθιές σιωπές.

 

Και ύστερα...  Το τραγούδι τελειώνει.

Τα ακουστικά πέφτουν, η πραγματικότητα καλεί.

Μα μέσα μου ηχούν ακόμη

εκείνα τα τρία λεπτά

που ήμουν άφοβη, ανίκητη, αληθινή.