Κριστίνα Ντάκα 2ο Γυμνάσιο Κορίνθου

 

2^ο Βραβείο Ποίησης Γυμνασίου

 

Εκεί  που  ανασαίνει  το  φως

 

Η αγάπη

δεν είναι λέξη

Είναι ένα χέρι

που απλώνεται

όταν όλα μέσα σου

τραβιούνται πίσω σου.

 

Ο φόβος ζει

στις γωνιές της σκέψης μου,

στις σιωπές πριν απαντήσω,

στα όνειρα

που φοβήθηκα να πω φωναχτά

μη γελάσει ο κόσμος...

 

Μεγαλώνω

σε έναν κόσμο χωρίς πινακίδες,

κουβαλάω ερωτήσεις

βαριές για την ηλικία μου

και ελπίδες

που αρνούνται να σωπάσουν 

 

Κάποιες νύχτες

η καρδιά μου μοιάζει μικρή,

μα τότε η ελπίδα

γίνεται  φως πεισματάρικο,

τρυπώνει μέσα από τις ρωγμές

και μου θυμίζει

πως δεν γεννηθήκαμε

για να φοβόμαστε για πάντα.

 

Ίσως να μην ξέρω ακόμη

ποιος θα γίνω,

μα ξέρω αυτό:

όσο αγαπώ,

όσο ελπίζω,

ο φόβος δεν νικά.

 

Και κάπου εκεί,

ανάμεσα στο σκοτάδι και στο αύριο

μαθαίνω να ανασαίνω

στο φως...